Top 10: Slechtste Franse vliegtuigen ooit gebouwd

Dassault reageerde met een inzending gebaseerd op de Mirage III.

8: Dassault Balzac/Mirage III-V

Een testvliegtuig - de Balzac - werd aangepast van een Mirage III prototype. Eén dodelijke crash later twijfelden velen aan de zin van het project. Het had veel problemen, waaronder instabiliteit, een lastige hoofdmotor en ondergemotoriseerde liftmotoren.

Zelfs als deze allemaal opgelost waren, waren er nog steeds the onoplosbare problemen van het vreselijke laadvermogen, het korte bereik en de grote onderhoudsvereisten van meerdere motoren. Toen de grote Mirage III-V in 1966 neerstortte, kwam er een einde aan dit alles.

7: Nieuport-Delage NiD 37 Type Koers

De Nieuport-Delage NiD 29V brak het wereldsnelheidsrecord in 1920 met een indrukwekkende 313 km/u, en het bedrijf volgde met de Nieuport-Delage Sesquiplane.

Het jaar daarop bereikte dit nieuwe vliegtuig nog een snelheidsrecord met een snelheid van 330 km/u.

7: Nieuport-Delage NiD 37 Type Koers

In 1922 kwam Delage met een nog snellere Sesquiplane, de NiD 37 Type Koers. De '37 zag er vreemd uit, en was dat ook: hij had kleine vleugels en een gestroomlijnde romp die leek op een rood en wit geverfde bom.

Op de dag van de eerste vluchtpoging zat de testpiloot op de motor (met de pedalen bevestigd aan de achterkant van de 407 pk motor), klaar voor de eerste vlucht van het type. Met vol gas raasde de machine over het vliegveld, maar kwam niet van de grond. Toen barstte de carburateur in vlammen uit en verbrandde zijn voeten.

6: Simplex-Arnoux

René Arnoux was een pionier op het gebied van staartloze vliegende vleugels en ontwierp zijn eerste al in 1909. Toen hij zich toelegde op het maken van de snelst mogelijke racer behield hij zijn afkeer van de staart, omdat hij een potentiële gewichts- en luchtweerstandsbesparing zag. De racer, die werd aangedreven door the Hispano-Suiza-motor van 320 pk, werd gebouwd om de Coupe-Deutsch-race van 1922 te winnen.

Het zou gevlogen worden door de nationale held Georges Madon, een gevechtsvlieger in de Eerste Wereldoorlog. Het resulterende vliegtuig, the Simplex-Arnoux, was klein - en dodelijk.

6: Simplex-Arnoux

Racepiloten uit het interbellum waren gewend aan een beperkt zicht vanuit de cockpit en een venijnig vlieggedrag, maar zelfs volgens deze normen was de Simplex-Arnoux erg moeilijk om mee te vliegen. De enorme vleugel belemmerde het zicht naar beneden, terwijl de loopradiateur het zicht naar voren belemmerde.

De Simplex-Arnoux was te veel om te besturen, zelfs voor een piloot met 41 bevestigde overwinningen, en de crash die daarvan het gevolg was, veroorzaakte ernstige verwondingen bij Madon.

5: Antoinette Monobloc

In de allereerste dagen van de luchtvaart was het 'Antoinette' eendekkervliegtuig enorm succesvol en ook een uiterst elegante machine. Het hart was de eerste V8-motor ter wereld, gepatenteerd door Léon Levavasseur, bedoeld voor speedboten.

En wat voor een motor was het, met (voor die tijd) een uitzonderlijke soepelheid en verfijning, en vroege luchtvaartpioniers haastten zich om een exemplaar van zijn briljante motor te bemachtigen.

5: Antoinette Monobloc

De totale mislukking van de Antoinette Monobloc was dan ook tragisch. Het vliegtuig was zijn tijd jaren vooruit, maar helaas kon het niet vliegen. De Monobloc werd aangedreven door de 50 pk V-8 motor die zijn directe voorganger, de Antoinette VII, had voortgestuwd. Deze had 590 kg gewogen en kon een maximumsnelheid van 70 km/u halen. 

Alle slimme functies van de Monobloc hadden het gewicht opgedreven tot 935 kg en 70 km/u zou een onmogelijke droom blijven. Binnen een jaar was het bedrijf Antoinette failliet.

4: Spad S.A

Het ontwerp was een wreed logisch antwoord op het probleem van het afvuren van een machinegeweer door de luchtschroefboog van een conventioneel tractorvliegtuig. Als je niet door de propeller kunt schieten, bevestig je het geweer gewoon voor de propeller - en de schutter om het af te vuren. De Britten hadden hetzelfde idee met de BE9, maar dat werd ingetrokken toen de SPAD S.A. in dienst kwam.

Het was niet populair. Naast de voor de hand liggende gruwelijkheid van het ontwerp, was de positie van de schutter gevoelig voor extreme trillingen en kwam het meermaals los van de rest van het vliegtuig, met dodelijke gevolgen.

4: Spad S.A

Communicatie tussen de bemanningsleden was onmogelijk en als het vliegtuig op zijn neus kantelde, werd de waarnemer verpletterd. Hedendaagse Franse rapporten suggereren dat de S.A. weinig werd gebruikt en dat er veel zo snel mogelijk aan de Russen werden uitgeleverd.

3: Bloch MB. 150

Tegen 1935 was het een eerlijke gok dat elk nieuw conventioneel vliegtuig, gebouwd door een ervaren ontwerpteam, in staat zou zijn om te vliegen. Zo nu en dan verscheen er echter een machine die de grond niet kon verlaten om dergelijke veronderstellingen in twijfel te trekken en de Bloch MB. 150 gevechtsvliegtuig was zo'n vliegtuig. Pogingen om het nieuwe gevechtsvliegtuig van de grond te krijgen werden in 1936 gestaakt.

Naast het feit dat dit gênant was, kostte de daaropvolgende vertraging bij het herontwerpen van het toestel tijd en hoewel het waarschijnlijk overdreven is om te beweren dat het falen van de oorspronkelijke MB. 150 Frankrijk zijn vrijheid in 1940 kostte, het heeft zeker niet geholpen. 

3: Bloch 150

Zelfs toen de Bloch eenmaal ontwikkeld was tot een vliegtuig dat echt kon vliegen, presteerde het niet bepaald geweldig. Het was tenminste ongelooflijk sterk en in staat om opmerkelijke niveaus van gevechtsschade te overleven, wat een geluk was gezien het gebrek aan snelheid of wendbaarheid en de MB. 150 en zijn licht verbeterde M.B.151 en 152 varianten deden dapper maar niet bijzonder effectief dienst tijdens de Slag om Frankrijk in 1940.

2: Potez 630 en 631 (jachtvliegtuigvarianten)

In de jaren 1930 flirtten de meeste grote luchtmachten van de wereld met het idee van tweemotorige 'zware' gevechtsvliegtuigen. Deze deelden het gemeenschappelijke concept dat een groter jachtvliegtuig bommenwerpers effectief kon escorteren tot diep in vijandelijk gebied, waarbij het gebrek aan wendbaarheid als gevolg van hun grootte gecompenseerd werd door zwaardere vuurkracht en snelheid.

Tweemotorige jachtvliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog waren echter nooit opgewassen tegen hun eenmotorige tegenhangers, zoals het debacle van de Messerschmitt Bf 110 in de Battle of Britain laat zien.

2: Potez 630 en 631 (jachtvliegtuigvarianten)

De jachtvliegvariant had nooit voldoende krachtige motoren om een fatsoenlijke snelheid te bereiken en bleek langzamer te zijn dan veel van de Duitse bommenwerpers die het moest neerschieten. Tegen moderne jachtvliegtuigen had het geen enkele kans. De Messerschmitt 110 had 750 pk extra tot zijn beschikking en was 120 km/u sneller en helaas voor de Potez leek hij vanuit de meeste hoeken inderdaad erg op het Duitse jachtvliegtuig.

Het is niet bekend hoeveel 'eigen vuur' incidenten tot verliezen leidden, maar er zijn veel gedocumenteerde gevallen. Jammer voor de arme Potez-piloot - vastgebonden in een toestel met onvoldoende prestaties, verwacht dat hij bommenwerpers achtervolgt die hij niet kan vangen, en beschoten door vriend en vijand in gewoonlijk superieure toestellen.

1: Loire 102

Met een spanwijdte van 34 meter - net zo groot als een modern Airbus A320 vliegtuig - was de nogal lompe Loire 102 een imposant ontwerp. De reden voor de forse afmetingen was de actieradius die nodig was om vracht tussen West-Afrika en Brazilië te vervoeren.

Loire was een ervaren bedrijf dat al twee lange-afstandsvliegtuigen had gebouwd, de Loire 60 uit 1932 en de Loire 70 het jaar daarop. Maar de meer ambitieuze 102 zou een nachtmerrie blijken te zijn.

1: Loire 102

Het prototype van de 102 (geregistreerd F-AOVV en Bretagne genaamd) vloog voor het eerst de lucht in op 12 mei 1936 en bleek een kalkoen te zijn. Een deel van het probleem was de locatie van de motoren, de vier Hispano-Suiza 12Xirs V12 motoren deelden twee vleugelpoten en dit leidde tot grote trillingsproblemen.

Er waren ook problemen met de richtingsstabiliteit door onvoldoende grote vinnen en roeren. De problemen bleken onoverkomelijk en het type werd in 1938 vergeten nadat het niet in dienst was gekomen.