De 10 meest geproduceerde vliegtuigen van de Tweede Wereldoorlog

De DC-3 was een civiel lijnvliegtuig dat halverwege de jaren 30 werd ontwikkeld. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd het (met kleine aanpassingen) omgebouwd tot een militair transportvliegtuig en kreeg het de naam C-47. Meer dan 95% van de gebouwde casco's waren deze militaire versies.

8: Douglas C-47 Skytrain/Showa/Nakajima L2D/Lisunov Li-2

De oorspronkelijke DC-3 werd aangedreven door de 9-cilinder Wright R-1820 Cyclone 9 die 1.000 pk produceerde, terwijl de C-47 voornamelijk de 14-cilinder Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp gebruikte die 1.200 pk produceerde.

C-47's werden tijdens de oorlog ook geproduceerd in de Sovjet-Unie en zelfs in Japan (vanwege vooroorlogse licentieovereenkomsten). In beide gevallen werden vergelijkbare motoren gebruikt die in die respectievelijke landen werden geproduceerd. De Sovjetversie (ongeveer 4.937 stuks) gebruikte de 9-cilinder Shvetsov M-62, die 900 pk produceerde, en de Japanse versie (487 stuks) gebruikte de 14-cilinder Mitsubishi MK8 Kinsei 43, die 1.000 pk produceerde.

7: Consolidated B-24 Liberator - 18.482

Vraag de meeste mensen naar een Amerikaans oorlogsvliegtuig uit de oorlog en ze zullen waarschijnlijk de P-51 Mustang of de B-17 Flying Fortress noemen, maar deze werden allemaal in relatief kleine aantallen geproduceerd in vergelijking met de iets minder beroemde Consolidated B-24 Liberator.

In juli 1942 werd de 8th Air Force van de USAAF geactiveerd. De belangrijkste missie was om Duitsland te verslaan met een enorme strijdmacht van zware bommenwerpers. Het werd uitgerust met de B-17 en B-24 Liberator. De B-24 was het meest talrijke militaire Amerikaanse vliegtuig aller tijden en de vernietiging die de B-24 aanrichtte was enorm.

7: Consolidated B-24 Liberator

Het toestel diende ook in grote aantallen bij de Britse RAF. Er werden 1.900 B-24's aan Groot-Brittannië geleverd die met onderscheiding dienst deden. Tegen 1944 waren ze de belangrijkste strategische bommenwerper in het Verre Oosten, maar ze worden beter herinnerd om hun rol in het vernietigen van Duitse onderzeeërs.

De B-24 bracht meer onderzeeërs tot zinken dan enig ander vliegtuig in de geschiedenis en was het best scorende vliegtuig in zowel de Atlantische als de Stille Oceaanoorlog. De Liberators waren betrouwbaar en hadden een groot bereik, en werden ook als transportvliegtuigen gebruikt. Een aangepast exemplaar was korte tijd het persoonlijke vliegtuig van de Britse premier Winston Churchill.

6: Polikarpov Po-2 – 20.000+

Dit eenvoudige vliegtuig was een kleine tweedekker, en was veel belangrijker dan het uiterlijk deed geloven. Het werd 's nachts op lage hoogte ingezet, maakte weinig motorgeluid en vloog onder de overtreksnelheden van Duitse gevechtsvliegtuigen. Door zijn grootte en de constructie van hout en canvas was het vrijwel ondetecteerbaar voor de radar.

De 'Nachtheksen' waren een volledig vrouwelijk bommenwerperregiment dat zeer gehaat werd door de strijdkrachten van de Asmogendheden, die hun slaapdodende intimidatieaanvallen moesten verduren. De 'Nachtheksen' vlogen met de Polikarpov Po-2. Voor de verbijsterde grondtroepen van de Asmogendheden verschenen de Nachtheksen schijnbaar uit het niets, lieten hun bommen vallen, beschoten en verdwenen.

6: Polikarpov Po-2

Vlak voor zonsondergang werden Po-2's ingezet op vooruitgeschoven operationele basissen, onder dekking van de duisternis voerden de vliegtuigen hun korteafstandsraids uit. Daarna keerden ze terug om zich te herbewapenen en opnieuw in te zetten: bij één gelegenheid vlogen Jekaterina Ryabova en Nadezjda Popova 18 missies in één nacht!

De Po-2 had uitstekende korte start- en landingsprestaties en was gemakkelijk te produceren, beide uiterst nuttig in een enorme, wanhopige oorlog. Geen enkele tweedekker is in grotere aantallen geproduceerd dan de Po-2, met schattingen van het totaal aantal gebouwde exemplaren variërend van 20.000 tot 30.000. De Po-2/U-2 wordt vaak over het hoofd gezien, maar was een belangrijk vliegtuig in de oorlog.

5: Focke Wulf Fw 190 - 20.051

Het prototype van de Focke Wulf Fw 190 vloog op 1 juni 1939, twee maanden voor het begin van de Tweede Wereldoorlog. De eerste varianten van de machine, aangedreven door de BMW 801C-1 radiaalmotor, lieten uitstekende prestaties en een duizelingwekkende rolrotatie zien. Het uiterlijk van de Fw 190 was zeer alarmerend voor de RAF omdat het de Spitfire overtrof.

Het testen van een voorbeeld dat per ongeluk in het Verenigd Koninkrijk landde, verergerde deze angst: de 190 was een briljante vechter. Terwijl Groot-Brittannië zich haastte om een tegenstander voor de 190 te ontwikkelen, heerste hij voor een periode oppermachtig. De Fw 190 diende aan het Westelijk Front, het Oostelijk Front, voerde jachtbommenwerperinvallen uit en was van belang in de Normandische campagnes en de verdediging van Duitsland.

5: Focke Wulf Fw 190

Vanaf 1943 kwam er een nieuwe motor, de Jumo 213A, die water/methanol-brandstofinjectie had. Dit nieuwe model, de Fw 190D-9, had twee op de vleugel gemonteerde 20 mm-kanonnen en twee machinegeweren op de neus. Het stond bekend als de Dora-9. De zwaardere bewapening kwam met de Fw 190D-10, die een centraal gemonteerd 30 mm-kanon had dat door de propeller schoot, en twee machinegeweren.

Deze trend naar meer vuurkracht werd voortgezet door de formidabele Fw 190D-12 grondaanvalsvariant, die het 30 mm-kanon combineerde met twee op de vleugel gemonteerde 20 mm-kanonnen, waardoor het een van de best bewapende gevechtsvliegtuigen van de oorlog werd. De productie van de 20.051 Fw 190's was in handen van Focke-Wulf en ook van Ago, Arado, Fiesler en Dornier.

4: Supermarine Spitfire/Seafire - 22.685

De Britse Supermarine Spitfire was een wendbaar gevechtsvliegtuig met hoge prestaties dat gedurende de hele oorlog in productie en ontwikkeling was, en dat bijna overal waar conflicten waren met onderscheiding vocht. Het was, samen met de Hawker Hurricane (die net niet in deze lijst voorkomt), van groot belang bij het verslaan van de Duitse Luftwaffe in de Slag om Groot-Brittanië in 1940.

Dat de Supermarine Spitfire in zulke grote aantallen werd gemaakt is een ongelooflijke prestatie, want in vergelijking met andere gevechtsvliegtuigen, zoals de Messerschmitt Bf 109 en de P-51 Mustang, was de productie duur en tijdrovend. De wijd verspreide toeleveringsketen die de Spitfire-productielijn voedde was complex, maar maakte de productie beter bestand tegen bombardementsaanvallen.

4: Supermarine Spitfire/Seafire

De Spitfire was zo populair dat de oorspronkelijke betekenis van het woord, een persoon (vooral een vrouw) met een opvliegend karakter, zo goed als vergeten is. Vandaag de dag heeft het vliegtuig het woord stevig in handen met zijn opmerkelijke nalatenschap.

3: Messerschmitt Bf 109 - 34.852

Het belangrijkste gevechtsvliegtuig van de Luftwaffe was de snelle en behendige Messerschmitt Bf 109. Het prototype vloog voor het eerst op 28 mei 1935 en de productie van het eerste productiemodel, de Bf 109B, begon in 1936. Op dat moment was het het meest geavanceerde gevechtsvliegtuig ter wereld in productie, en het had het voordeel dat het relatief eenvoudig te produceren was.

Het werd voor het eerst gebruikt in de Spaanse Burgeroorlog, in 1937. Het vloog op een verbijsterend aantal plaatsen, onder andere ter ondersteuning van de Blitzkriegoorlog in Europa, het bittere Oostfront en het luchtruim van Noord-Afrika. Er is waarschijnlijk geen vliegtuig in de geschiedenis met zoveel luchtoverwinningen als de Bf 109.

3: Messerschmitt Bf 109

Hoewel het vanaf 1941 enigszins overschaduwd werd door de Fw 190-serie, bleef de 109 de ruggengraat van de Luftwaffe. De Bf 109G (informeel bekend als de 'Gustav') was de meest talrijke variant en diende vanaf 1942 aan alle fronten. Het toestel kreeg wapenopties waaronder een krachtig 30 mm-kanon.

Het had ook de optie van cabinedrukregeling voor operaties op grote hoogte. De G-serie culmineerde in de nogal wilde Bf 109G-10.

2: Ilyushin Il-2 ‘Shturmovik’ - 36.163

Voor de Britten heeft de Spitfire een immense symbolische waarde. Voor Rusland, en daarvoor de Sovjet-Unie, heeft de Ilyushin dezelfde iconische status, als totem voor de opofferingen en prestaties van de Sovjet-luchtmacht in de Tweede Wereldoorlog. De stoere Il-2 wordt herinnerd omdat hij het tij van de oorlog in het Oosten veranderde.

Het vliegtuig was een grondaanvalsvliegtuig dat het Rode Leger moest ondersteunen. In de rol van Close Air Support-vliegtuig en anti-pantservliegtuig bleek de Il-2 van groot belang, in kolossale aantallen in de strijd gegooid en met een enorm vernietigend effect op de troepen van de Asmogendheden.

2: Ilyushin Il-2

De Il-2 was afhankelijk van structurele sterkte, bepantsering en zware bewapening om te overleven. Na geleerd te hebben van de kwetsbaarheid van vliegtuigen in de Spaanse Burgeroorlog, werd de structuur van de Il-2 gebouwd rond een gepantserd omhulsel, dat een zekere bescherming bood aan de twee bemanningsleden, motoren, brandstoftank en radiatoren.

Het is het meest geproduceerde militaire vliegtuig ooit en het op één na grootste aantal van alle types, inclusief civiele. Er werden in totaal 36.163 Il-2's geproduceerd. Joseph Stalin beschreef de Il-2 als essentieel voor het Rode Leger als 'brood en lucht'.

1: Yak-vechterserie - 36,716

Hoewel ze verschillende benamingen kregen, is de Yak-gevechtsfamilie in oorlogstijd dezelfde serie, aanzienlijk meer dan de Spitfire-familie kan claimen. Er werden ongeveer 8700 Yak-1's gemaakt, 6399 Yak-7's en 4848 Yaks voor een enorm totaal van ongeveer 36.716, waardoor het het meest talrijke jachtvliegtuigtype in de geschiedenis is.

Toen Duitsland in 1941 de Sovjet-Unie binnenviel, was de Yak-1 daar om te vechten. Echter, de haast waarin het besteld was betekende dat de Yak-1 een onvolwassen ontwerp was dat duizenden veranderingen nodig had. Hoewel hij in de meeste opzichten inferieur was aan de Bf 109, kon een ervaren Yak-1 piloot zich staande houden (de grote vrouwelijke gevechtspiloot Lydia Litvyak (1921-1943) vloog met de Yak).

1: Yak-gevechtsvliegtuigenserie

Het Yak-7-gevechtsvliegtuig werd gecreëerd uit een tweezits trainer- en koeriervariant van de Yak-1, met een grotere vleugel en staartvlakken. Een gevechtsvariant van de Yak-7 werd voorgesteld toen men zich realiseerde dat de wijzigingen aan de tweezits Yak-7 betekenden dat een eenpersoons Yak-7 superieur zou zijn aan de Yak-1, hoewel een tweede stoel werd behouden voor de bewapende Yak-7 en nuttig bleek. De ultieme versie van de Yak-7-serie was de fenomenale Yak-9.

De Yak-1 werd verder verfijnd tot de prachtige Yak-3, die in 1943 vloog en de gelijke was van elke hedendaagse Luftwaffe-jager. Met een 20 millimeterkanon in de neus and twee 12,7 millimeter-machinegeweren in de motorkap, had de Yak beet en vloog hij sneller dan bijna alles anders.